کودکی

...

یاد روزی می افتم که دستم را در جیب مانتو ام مشت کرده بودم

تا آن تنها سکه ام را خرج نکنم ...

کودکی بودم که نداشتنها بزرگش کرد ...

و طعم تلخ نبودنها !

و غربتهای زخم زننده !

اما باورهایش را هرگز خرج نداشتنها نکرد !!

...

موضوعات مرتبط: برای دل تنگ و سرگشته خودم...
برچسبها: کودکی , غربت , باور